Wereldkampioenschappen kunstschaatsen 1999

De Wereldkampioenschappen kunstschaatsen is een evenement dat georganiseerd wordt door de Internationale Schaatsunie.

Het WK toernooi van 1999 vond plaats in Helsinki. Het was de vierde keer dat de Wereldkampioenschappen Kunstschaatsen in Finland plaatsvonden, de vorige keren was in 1914 (alleen mannen) , 1934 (alleen paren) en 1983.

Voor de mannen was het de 89e editie how do you tenderize steak, voor de vrouwen de 79e editie, voor de paren de 77e editie, en voor de ijsdansers de 47e editie.

De Duitse en Oostenrijkse schaatsbond, verenigd in de “Deutscher und Österrreichischer Eislaufverband”, organiseerden zowel het eerste EK Schaatsen voor mannen als het eerste EK Kunstrijden voor mannen in 1891 in Hamburg, Duitsland, nog voor het ISU in 1892 werd opgericht. De internationale schaatsbond nam in 1892 de organisatie van het EK Kunstrijden over. In 1895 werd besloten voortaan de Wereldkampioenschappen kunstschaatsen te organiseren en kwam het EK te vervallen. In 1896 vond de eerste editie voor de mannen plaats. Vanaf 1898 vond toch weer een herstart plaats van het EK Kunstrijden.

In 1906, tien jaar na het eerste WK voor de mannen, werd het eerste WK voor de vrouwen georganiseerd en twee jaar later, in 1908, vond het eerste WK voor de paren plaats. In 1952 werd de vierde discipline, het WK voor de ijsdansers, eraan toegevoegd.

Er werden geen kampioenschappen gehouden tijdens en direct na de Eerste Wereldoorlog (1915-1921) en tijdens en direct na de Tweede Wereldoorlog (1940-1946) en in 1961 vanwege de Sabena vlucht 548 vliegtuigramp op 15 februari op Zaventem waarbij alle passagiers, waaronder de voltallige Amerikaanse delegatie voor het WK kunstrijden op weg naar Praag, om het leven kwamen.

Er namen deelnemers uit 43 landen deel aan deze kampioenschappen. Zij vulden 136 startplaatsen in. Rusland vulde met twaalf startplaatsen het maximale aantal deelnemers in. Er namen geen deelnemers uit België deel.

Voor Nederland nam Marion Krijgsman na haar deelnames in 1991 en 1992 voor de derde keer deel in het vrouwentoernooi.

(Tussen haakjes het totaal aantal startplaatsen over de disciplines.)

Bij de mannen prolongeerde Alexei Yagudin de wereldtitel, het was zijn derde medaille, in 1997 werd hij derde. Na zijn derde plaats in 1998 veroverde Evgeny Plushenko dit jaar de tweede plaats achter zijn landgenoot. Voor Michael Weiss op de derde plaats was het zijn eerste WK medaille.

Bij de vrouwen veroverde Maria Butyrskaya als eerste Russin de wereldtitel bij de vrouwen, het was haar tweede medaille, in 1998 werd ze derde. Michelle Kwan veroverde haar vierde WK medaille in 1996 en 1998 werd ze wereldkampioene en in 1997 en dit jaar werd ze tweede. Debutante Julia Soldatova op de derde plaats veroverde haar eerste WK medaille.

Bij het paarrijden prolongeerden Yelena Berezhnaya / Anton Sikharulidze de wereldtitel, het was hun tweede WK medaille. Shen Xue / Zhao Hongbo op de tweede plaats veroverden de eerste medaille voor China bij het paarrijden, het was de vijfde WK medaille in totaal voor China, Chen Lu wist in het vrouwentoernooi vier medailles te winnen ( derde in 1992, 1993, wereldkampioene in 1995 en tweede in 1996). De derde plaats van Dorota Zagórska / Mariusz Siudek was de eerste medaille voor Polen bij het WK Kunstschaatsen.

Bij het ijsdansen was het erepodium een kopie van 1998. Anjelika Krylova / Oleg Ovsyannikov prolongeerden de wereldtitel, het was hun vierde medaille als paar, in 1996 en 1997 werden ze tweede. In 1993 veroverde Krylova met Vladimir Fedorov de derde plaats. Marina Anissina / Gwendal Peizerat op plaats twee stonden voor de tweede keer op het WK erepodium. Voor Shae-Lynn Bourne / Victor Kraatz was het voor de vierde opeenvolgende keer dat ze op de derde plaats eindigden.

Er deden 42 mannen uit 35 landen mee. De meeste deelnames stond dit jaar achter Elvis Stojko die voor de negende keer deelnam en Alexei Urmanov, Cornel Gheorghe en Michael Tyllesen die voor de achtste keer deelnamen. Alexander Chestnikh maakte zijn debuut in het mannentoernooi, in 1997 nam hij deel met Maria Krasiltseva bij de paren. Tien mannen maakten hun WK debuut.

Er deden 41 vrouwen uit 33 landen mee. De meeste deelnames stond dit jaar achter Marta Andrade met acht deelnames en het duo Tatiana Malinina en Joelija Vorobjova met zeven deelnames. Veronika Dytrtova nam dit jaar voor de tweede keer deel aan het WK, in 1997 kwam ze uit voor Duitsland (onder de naam Veronika Dytrt) en dit jaar voor Tsjechië. Twaalf vrouwen maakten hun debuut op het WK.

Er deden 21 paren uit 15 landen mee. Sarah Abitbo / Stephane Bernadis waren het paar met de meeste gezamenlijke deelnames, zij namen voor de zesde keer deel aan het WK. Peggy Schwarz nam voor de negende keer deel (6x met Alexander König en 3x met Mirko Mueller) en Mariusz Siudek nam voor de zevende keer deel (2x met Marta Gluchowska en 5x met Dorota Zagorska). Zeven paarrijders, het nieuwe paar Maria Petrova (in 1994, 1995 met Anton Sikharulidze) en Aleksej Tichonov (in 1994 met Yukiko Kawasaki voor Japan uitkomend), het nieuwe paar Kyoko Ina (van 1994-1997 met Jason Dungjen) en John Zimmerman (in 1997 met Stephanie Stiegler), Gennady Emelianenko (in 1996 met Anna Kaverzina), Maria Krasiltseva (in 1997 met Alexander Chestnikh) en Evgeny Sviridov (in 1997 met Elena Ershova) kwamen dit jaar met een nieuwe schaatspartner uit op het WK. Zeven paren maakten hun debuut op het WK.

Er deden 32 paren uit 22 landen mee. Margarita Drobiazko / Povilas Vanagas waren het paar met de meeste gezamenlijke deelnames, zij namen voor de achtste keer deel lint shaver canada. Angelika Krylova (2x met Vladimir Fedorov en 5x met Oleg Ovsiannikov), Albena Denkova (4x met Hristo Nikolov en 3x met Maksim Staviski) en Elizaveta Stekolnikova (6x met Dmitri Kazarliga en dit jaar met Mark Fitzgerald ) namen voor de zevende keer aan het WK Kunstschaatsen deel. Ook het paar Shae-Lynn Bourne / Victor Kraatz namen voor de zevende keer deel. Vijf deelneemsters, Tatiana Navka (van 1993-1995 met Samuel Gezolian en in 1997, 1998 met Nikolai Morozov, beide keren voor Wit-Rusland uitkomend), Nakako Tsuzuki (in 1994 met Kazu Nakamura en in 1996 met Jurijs Razgouliajev), Francesca Fermi (in 1995 met Andrea Baldi), Elizaveta Stekolnikova (van 1993-1998 met Dmitri Kazarliga) en Jenny Dahlen (in 1997 met Jurijs Razgouliajev) namen dit jaar met een nieuwe schaatspartner deel aan het WK. Acht paren maakten hun WK debuut best refillable water bottle.

Medaillewinnaars
Mannen · Vrouwen · Paren · IJsdansen
Toernooi
1896 · 1897 · 1898 · 1899 · 1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017
ISU-kampioenschappen
WK kunstschaatsen junioren · EK kunstschaatsen · Viercontinentenkampioenschap · Olympische Spelen

Ferrari Berlinetta Boxer

Vous pouvez partager vos connaissances en l’améliorant (comment ?) selon les recommandations des projets correspondants.

La Ferrari Berlinetta Boxer est une automobile du constructeur italien Ferrari.

Ce nom désigne trois modèles successifs, ainsi qu’un ultime modèle dédié au Mans.

La 365 GT4 BB, dévoilée au Salon de l’automobile de Turin en 1971 est conçue pour rivaliser avec la Lamborghini Miura et la Lamborghini Countach. Elle est commercialisée à partir de 1973 après sa présentation au Mondial de l’automobile de Paris. Elle est construite à 387 exemplaires dont 88 avec la conduite à droite (58 exemplaires exportés pour le marché britannique) football clothes online, ce qui en fait le modèle le plus rare de toutes les Boxer Berlinetta.

Bien qu’elle partage sa désignation 365 avec la Ferrari 365 Daytona, le moteur est radicalement différent puisqu’il est implanté ici en position centrale-arrière, comme la Ferrari Dino, et est positionné longitudinalement. Le moteur, plus puissant que celui de la Daytona, développe 380 chevaux (283Kw).

Le moteur est un 12 cylindres à plat boxer calqué sur celui des monplaces de Formule 1 et la transmission manuelle dispose de cinq vitesses. Des courroies de distribution remplacent les chaines.

À la fin des années 1960, les voitures GT évoluent vers une position centrale-arrière du moteur. Bien que cette technique soit depuis longtemps utilisée par Ferrari sur ses voitures de compétition, Enzo Ferrari s’entête à fabriquer des GT classiques avec un moteur à l’avant comme la Ferrari 365 Daytona.

En 1971, Ferrari présente sa première GT à moteur central-arrière, la 365 GT4/BB, équipée, non pas d’un moteur à 12 cylindres à plat boxer. En raison de l’application de nouvelles normes antipollution entrées en vigueur aux États-Unis, la 365 GT4 ne peut cependant pas être exportée vers le plus gros marché des GT.

En 1976, Ferrari décide de rendre plus propre sa nouvelle voiture, dénommée Ferrari 512 BB et, ne voulant pas renoncer à la puissance minimale, la dote d’un nouveau moteur dont la cylindrée passe de 4,4 à 5 litres what is a meat mallet.

La production de la 512 BB s’arrête en 1981 avec 929 exemplaires ; elle est remplacée par la 512 BBi.

En raison de la nouvelle réglementation antipollution américaine de 1981, les quatre carburateurs Weber triple corps sont remplacés par un système d’injection Bosch K-Jetronic et la nouvelle voiture renommée 512 BBi

L’injection adoucit le caractère du moteur à 12 cylindres à plat boxer dont la puissance chute à 340 chevaux (contre 360) à un régime moteur de 6000 tr/min. Le couple maximal se situe à 46 kgm et est disponible à un régime plus bas (4200 tr/min). La vitesse maximale est de 283 km/h

La 512 BBi adopte des pneus Michelin TRX de taille égale sur les deux essieux. Les feux antibrouillard avant sont désormais séparés de la grille de calandre. De nouvelles garnitures intérieures et une nouvelle instrumentation équipent l’habitacle.

1 007 exemplaires sont produit jusqu’en 1984 et le remplacement de la BBi par la Ferrari Testarossa.

En 1974, Luigi Chinetti de North American Racing Team (NART) a développé une variante de course de la 365 GT4 BB pour remplacer les Daytonas de l’équipe pour une utilisation dans les courses de voitures de sport best refillable water bottle. La voiture de NART a fait ses débuts aux 24 Heures de Daytona en 1975 avant d’obtenir une sixième place aux 12 Heures de Sebring deux mois plus tard. NART a continué à utiliser la voiture en 1978, date à laquelle Ferrari avait commencé leur propre développement d’une variante de course de la 512 BB. Le service d’assistance à la clientèle de Ferrari modifia largement quatre 512S en 1978, en ajoutant des passages de roues plus larges, un toit monté d’un profil aérodynamique, et la réutilisation des ailes arrière de Ferrari 312T2 Formula One. La puissance du 12 plat a été portée à 440 ch (328 kW) tout en diminuant le poids des voitures à environ 1200 kg (2646 lb). Les quatre voitures, appelées BB LM par Ferrari, ont été utilisées par Charles Pozzi, Ecurie Francorchamps, et NART dans les 24 Heures du Mans en 1978, mais aucun a pu terminer la course.

Après l’échec du premier lot, Ferrari a travaillé sur la fixation de la BB LM avec un second programme de développement à la fin de 1978. Le S-12 à plat les carburateurs ont été remplacées par un système d’injection électronique de carburant pour augmenter la puissance de 470 chevaux (350 kW), un système adapté plus tard pour la 512i BB. La carrosserie basée sur la production des premiers BB / LM a été remplacé par un nouveau concept développé par Pininfarina qui était de 41 cm plus long et reporté sur aucun des éléments de style d’ origine. Les phares pop-up sont désormais remplacées par des unités fixes intégrées dans la planche de bord, tandis que la queue a été rallongée au maximum autorisé par la réglementation. Neuf de ces LMs BB révisées ont été construites par Ferrari en 1979, tandis qu’une série affinée de ont été construits de 1980 à 1982. Parmi les meilleures finitions du BB LM était la cinquième place au classement général et la première dans la catégorie GTX au 1981 au 24 heures du Mans.

Sur les autres projets Wikimedia :

Versperring

Een versperring of barricade is een voorwerp of bouwwerk dat wordt gebruikt om een weg of route af te sluiten, met als doel het verkeer op die weg tegen te houden, een andere richting op te dwingen of in bepaalde banen te leiden. Tevens worden versperringen soms toegepast om de toegang tot een bepaald gebouw te blokkeren.

De eerste historisch ruim gedocumenteerde en bekend geworden versperringen vonden plaats in de straten van Parijs op de dag van de barricades, 12 mei 1588. Die dag kwamen de inwoners van Parijs in opstand tegen Hendrik III van Frankrijk bamboo glass water bottle. Hij werd de stad uitgejaagd. Wagens, boomstammen en andere materialen werden gebruikt om de wegen naar Parijs te versperren zodat de soldaten van Hendrik de opstandelingen niet konden bereiken.

Een versperring is nadien overgenomen als een militaire term. De term wordt onder militairen vooral gebruikt voor een geïmproviseerde vesting newcastle football shirt, vooral op wegen. Deze versperringen hebben doorgaans als doel vijandige troepen te hinderen. Versperringen zijn toegepast in veel Europese oorlogen en revoluties van de 18e t/m de 20e eeuw. In de roman Les Misérables van Victor Hugo (1862) komt een bekende scène voor waarin een versperring wordt opgeworpen rondom Parijs. Onder het bewind van Napoléon III werden de meeste grote wegen van Parijs extra uitgebreid zodat ze te breed werden om een succesvolle versperring op te zetten.

Vandaag de dag komen versperringen vaak voor bij wegwerkzaamheden best refillable water bottle, bijvoorbeeld om het verkeer weg te houden uit een straat waar gewerkt wordt of om een omleiding aan te geven what tenderizes meat.